A teraz wrócić trzeba w biegu historii do siedemnastego, [ a nawet do drugiej połowy szesnastego wieku, gdy kostium ten powstawał. Cechy tego ubioru były następujące: przesadna długość, nawet stroju chłopa i rycerza, więc bez względu na rodzaj pracy. Była ona cechą wschodnią, może najbardziej istotną, i przejawiła się jeszcze wcześniej, przed szesnastym wiekiem. Elementem wschodnim polskiego stroju była też jego obfitość. Strój był ciężki, luźny, nie dostosowany do postaci, okrywał całego człowieka. Cechą zwracającą uwagę na Zachodzie,’też niewątpliwie wschodnią, była przesadna kosztowność tego ubioru.
