W tej prostocie mieściła się większa użyteczność nowej linii, zwrot do klasycznego układu osiowego z pogardą dla rokokowej asymetrii, powrót do błogosławionej natury. Przejawiły się te cechy prostoty również w charakterze materiałów. Zamiast jedwabiu w modę weszły wełna i skóra. Jedwab był wówczas naturalny, skoro syntetycznego nie znano, niemniej jego chińska genealogia, wysoka cena i nieprakty- czność czyniły go czymś obcym i bardziej estetycznym w porównaniu z domową, własnym sposobem wyrabianą wełną.
