19 maja, 2024

U schyłku wieku w zanied­banym stroju artystowskim malarz czy literat pokazywał, że ważny jest człowiek; nie ubiór, który każdy może kupić. 'Artysta z końca XIX wieku wyobrażał sobie a przynajmniej udawał, że na szczycie drabiny społecznej stoi on. Inni, co najwyżej, mogą mieć więcej pieniędzy. Ale tej .fikcyjnej wyższości przeciwstawiał się jego ubiór mizerny. Nowy styl widoczny był także w innych szczegółach. Charakteryzowała go odrębność i wy­razistość linii, i najczęściej czarny kolor. Oswobo­dzenie się od otoczenia, spotęgowanie wyrazu po­staci, neoromantyczny kult osobowości, podkreśle­nie własnych, niepowtarzalnych cech, sprowadzenie sylwetki mężczyzny do surowych graficznych war­tości, uwolnienie człowieka’ od skomplikowania życia wskutek rozwoju przemysłu, było w stylu. Te dążenia wystąpiły równolegle w stroju i plastyce.

Dodaj komentarz